Rotzooi in de bibliotheek

Iemand zei tegen me: "Vaak heb ik het gevoel alsof mijn hoofd een rommelige bibliotheek is met overal opengeslagen boeken." Herken je dat? En dan ..... als je er met iemand over hebt gesproken, ontstaat er weer een beetje orde zodat je weer helder kunt denken.

Inderdaad komt er vaak een overweldigende hoeveelheid van dingen op ons af. Waarbij alles urgent lijkt, waarbij alles strijdt met alles om voorrang. Daardoor zie je door de bomen het bos niet meer. Je besluit harder te werken, maar je bent moe. Toch ga je door. Je onderdrukt lastige emoties. Twijfel, onzekerheid en wanhoop slaan toe. Maar je moet door. Ondertussen is het een enorme rotzooi in de bibliotheek. En je bent de uitputting nabij.

Wat moet je doen? Het ligt zo voor de hand, dat je er bijna niet opkomt. Je moet uitrusten. Als je moe bent, moet je uitrusten. Maar eerst ruim je de bibliotheek op. Dat is niet zo heel veel werk. Je hoeft de boeken namelijk niet te lezen, je hoeft voor de problemen in je leven niet onmiddellijk een oplossing te hebben.


Je zet het boek met jouw grote verdriet terug in het schap. Dit boek moet je van begin tot eind lezen, maar je neemt daar de tijd voor. Dan heb je het boek met jouw toekomst dromen en alle aanverwante boeken die gaan over jouw onzekerheden. Ook deze boeken leg je weg, die zijn voor voor de toekomst. Er zijn nog boeken over je relaties, je ouders, je kindertijd, je werk en je ambities, je geslaagde en mislukte projecten, de opvoeding van je kind, je gezondheid, je slapeloze nachten. Al deze boeken zet je weg. Voor later!

Want in het hier en nu, ben je moe. Je hoofd is overvol en je hersenen blijven maar koortsachtig aan het werk. Dus geef je jezelf even vrij. Een opgeruimde bibliotheek, met een heleboel boeken, die niet weglopen, maar geduldig wachten tot jij tijd hebt om ze te lezen. Want nu heb je vrij genomen, je bent nu vrij, in het hier en nu. Vrij om los te laten en te ontspannen. Maar hoe doe je dat?


Je hebt je mindset veranderd. De urgentie van je talloze problemen afgehaald. De boeken liggen niet meer open door elkaar. Alle boeken heb je een plekje gegeven. Dit moet jou voldoende rust en geruststelling geven om te gaan wandelen: buiten zijn, frisse lucht, water, zon en bomen, de natuur, een park of bos, lichaamsbeweging. Je hoeft geen coach of therapeut te zijn om te weten dat dat goed voor je is. Toch vergeet je het, als je in de rotzooi in de bibliotheek zit. Gelukkig zegt iemand het tegen je. Iemand schotelt jou het visioen voor van hoe heerlijk het is om alles los te laten, naar buiten te gaan en te gaan wandelen. Laat die problemen maar even.


Als je wandelt neem je wat tijd om je ademhaling te observeren. Adem je snel of langzaam, diep of oppervlakkig, hortend en stotend of vloeiend? Je accepteert je ademhaling zoals die is, je probeer er niets aan te veranderen. Je ademt weerspiegelt je ziel of je diepere gemoedstoestand. Laat je ziel spreken. Laat je ziel huilen.


Thuis ga je in een gemakkelijke stoel zitten en voor je uit staren. De kunst van het nietsdoen. Luisteren naar de stilte. Doe dit zo lang als je nodig hebt en voor jou mogelijk is. Na een tijdje verdwijnt de stress uit je lichaam en krijg je een ingeving: je weet welk boek je gaat lezen. Je hebt er weer zin. Je wil aan het werk. Je verwerkt, creëert, er ontstaat ruimte, je ziet een nieuw perspectief. Dat lucht op. Er is weer ruimte voor geluk!

Ruud Post 

Coaching en Inspiratieblog

Ontvang mijn blogs

Mail: rupost@hotmail.com

Mobiel : 0634413344

Eindhoven 

Ruud als  gitarist en gitaarleraar 

www.ruudpost.com