De afwas doen

Regelmatig formuleer ik mijn doelen. Niet noodzakelijk alleen voor het nieuwe jaar, maar op ieder moment wanneer ik het gevoel heb dat mijn leven richting ontbeert.


Dit nieuwe jaar ben ik er toch weer eens voor gaan zitten en gebruik ik daarvoor het boek van Michel Vos 'Get your shit together'. Levensdoelen formuleren is niet zo gemakkelijk als je in eerste instantie misschien denkt. Want wat wil je nou eigenlijk? Wat vind je echt belangrijk? In hoeverre ben je misschien wel gebrainwashed door jezelf of door je omgeving? Het goede van de aanpak van Michel Vos is dat hij alles in kleine stapjes opdeelt en je aanspoort met ieder klein stapje echt aan het werk te gaan. Om erachter te komen welke doelen voor jou belangrijk zijn vraagt hij je om allerlei vragen te beantwoorden. Vragen die betrekking hebben op wat jij als negatief ervaart, waar je blij van wordt, wat je wilt veranderen, wat je kan helpen, waar je over droomt, wat je zou doen als je onbeperkt veel geld hebt, etc Dus ga je lijstjes maken. En het grappige is dat je daardoor patronen gaat zien. Dat je bijvoorbeeld eerst het ene moet doen om het andere voor elkaar te kunnen krijgen. Ik ontdekte zo dat ik een paar blinde vlekken had ten aanzien van de door mij gewenste werkelijkheid. Ik heb geen nine to five job. En de laatste tijd was ik in de valkuil van uitstelgedrag terechtgekomen. Als iets niet leuk is om te doen en het kan ook morgen of volgende week worden gedaan, dan is het verleidelijk om het uit te stellen. Zo stapelden zich de klusjes in mijn achterhoofd zich op tot een onoverzichtelijke hoeveelheid werklast en een fictieve werkdruk. Ik merkte zelfs dat dit verlammend begon te werken, Ik vond het steeds moeilijker om in het hier en nu in een lekkere werkflow terecht te komen. Het is eigenlijk te gek voor woorden dat ik lijstjes nodig had om te ontdekken dat ik moest stoppen met uitstelgedrag en dat ik mijn werk beter moest gaan structureren om zo makkelijker in een aangename en bevredigende werkflow te kunnen komen. Dus: als ik de afwas heb gedaan, zet ik altijd alles op een droogrek. Opeens realiseerde ik me dat ik door het altijd volle droogrek nooit zin had om de afwas te doen. Nu ruim ik de schone en droge afwas tussendoor op. Het is een karweitje van niks, zo gedaan. En het is nu een genot om de afwas te doen, om dat lege droogrek te vullen met de afgewassen afwas. Bovendien geniet ik ervan dat het aanrecht veel opgeruimder is. En dat tevreden en opgeruimde gevoel over zoiets simpels, zorgt ervoor dat ik veel meer ruimte in mijn hoofd heb om met plezier en toewijding aan mijn gitaar repertoire te werken.